Ordiziak zaintzaren inguruko lehen diagnostikoa aurkeztu du
Azterlanak agerian utzi du zaintzaren feminizazioa, zaintza komunitarioa indartzeko beharra eta zaintza profesionalaren baldintzak hobetzeko erronka
Zaintza Mahaiak Ordiziako zaintzen inguruko egoera-diagnostikoaren ondorio nagusiak aurkeztu ditu, Barrena kultur etxean egindako ekitaldian. Azterlanaren helburua izan da herrian zaintzek duten errealitatea sakonago ezagutzea eta etorkizunerako erronkak identifikatzea, zaintzan inplikatutako eragile eta pertsonen ikuspegietatik abiatuta.
Ekitaldian parte hartu zuten Zaintza Mahaiko kideek, Murgibe aholkularitzako ordezkariek eta Ordiziako Udaleko ordezkariek, eta diagnostikoaren ondorio nagusiak azaldu dituzte. Amaieran, Bea Egizabal umoregileak eman dio jardunaldiari azken ukitua umorearen bidez.
Zaintza Mahaia, herri mailako lanketa baten abiapuntua
Ordiziako Zaintza Mahaia duela bi urte sortu zen, zaintzaren inguruan herri mailako hausnarketa eta lanketa bultzatzeko beharra identifikatu ondoren. Amaia Iztueta Zaintza Mahaiko kideak azaldu duenez, ekimenaren abiapuntua Mugimendu Feministaren mobilizazioen ondoren sortu zen.“Duela bi urte, greba feministaren ondoren ikusi zen Ordizia mailan zaintzaren inguruan zerbait egiteko beharra. Udalaren eta Farapiren laguntzarekin talde bat sortu zen, eta eragile desberdinekin batera herrian zeuden beharrei buruz hausnartzen hasi ginen”, azaldu du.
Zaintzaren gaia oso zabala dela ikusita, lehen urratsa diagnostiko bat egitea izan zen. Ainara Ormaetxea Zaintza Mahaiko kideak azaldu duenez, “hasieratik jabetzen ginen zaintzaren gaia oso zabala dela eta eragile asko inplikatzen dituela. Horregatik, lehenik entzute ariketa bat egitea erabaki genuen, zaintzan parte hartzen duten eragile eta pertsona desberdinen ahotsa jasotzeko”.
Diagnostikoaren aurkezpena, neurri batean, prozesu horretan parte hartu duten pertsonei egindako itzulera edo “deboluzioa” izan dela gaineratu dute.
Diagnostikoa, ikuspegi feministatik egindako ikerketa
Diagnostikoa Murgibe aholkularitzaren laguntzarekin egin da, ikuspegi feministatik abiatuta. Itsasne Martinez Murgibeko aholkulariak azaldu duenez, azterlanaren helburua izan da zaintza sistemaren beharrak identifikatzea, bereziki pertsona nagusien zaintzan arreta jarriz.
“Zaintza ez da kostu bat, gure gizartearen egiturazko elementu bat baizik. Askotan ikusezina izan den errealitate hori mahai gainean jarri nahi izan dugu, zaintza ezin delako soilik familiaren gain geratu; komunitateak, arlo publikoak eta zaintza profesionalak ere parte hartu behar dute”, azaldu du.
Diagnostikoa osatzeko 200 pertsona inguruk parte hartu dute inkestetan, talde-dinamiketan eta elkarrizketetan. Prozesuan zaintzaren hiru eremu nagusiak aztertu dira: familia barruko zaintza informala, zaintza komunitarioa eta zaintza profesionala.
Diagnostikoaren ondorio nagusiak
Azterlanak hainbat ondorio nagusi utzi ditu agerian. Lehenik eta behin, zaintzaren feminizazioa nabarmendu da: gaur egun ere zaintza lanen zati handi bat emakumeen gain erortzen da, batez ere familia barruan. Horrek genero arrakala agerian uzten du eta askotan emakumeen autonomia, osasuna eta denbora pertsonala baldintzatzen ditu.
Bestalde, azterketak erakutsi du zaintza informalaren gaitasuna ahultzen ari dela, familia egituren aldaketaren eta biztanleriaren zahartzearen ondorioz. Horrek gero eta premia handiagoa sortzen du kanpoko laguntza eta zerbitzuen aldetik.
Diagnostikoak azpimarratzen du, halaber, zaintza profesionalaren garrantzia gero eta handiagoa dela. Sektore horretan emakume migratzaile askok lan egiten dute, baina askotan lan-baldintza prekarioak eta aitortza sozial eskasa identifikatu dira.
Zaintza komunitarioari dagokionez, azterlanak erakutsi du herriko hirugarren sektoreak, merkataritza eta ostalaritzako establezimenduek eguneroko zaintzan funtzio garrantzitsua betetzen dutela, askotan kontziente izan gabe ere. Era berean, Zuhaizti Gizarte Zentroa bezalako baliabide komunitarioek pertsona nagusien sozializazioa sustatzeko eta bakardade egoerak prebenitzeko zeregin esanguratsua dutela nabarmendu da.
Etorkizunerako erronkak
Diagnostikoak hainbat erronka nagusi ere identifikatu ditu Ordiziako zaintza sistema indartzeko.
Horien artean dago zaintza komunitarioa gehiago indartzea, bereziki bakardade ez hautatua prebenitzeko eta pertsona nagusien bizi-kalitatea hobetzeko tresna gisa.
Halaber, beharrezkotzat jo da zaintza lanetan diharduten profesionalen lan baldintzak hobetzea eta sektore horren aitortza sozial eta instituzionala handitzea.
Beste erronka nagusietako bat da zaintza arduren benetako banaketa soziala sustatzea, zaintza ez dadin familia barruan eta bereziki emakumeen gain bakarrik oinarritu.
Era berean, azpimarratu da zainduen ikuspegia gehiago txertatzeko beharra, hau da, zaintza jasotzen duten pertsonen esperientzia eta beharrak kontuan hartzea politika eta ekimen berriak diseinatzerakoan.
Lanketa kolektiboarekin jarraitzeko gonbita
Zaintza Mahaiko kideek nabarmendu dute prozesuak agerian utzi duela zaintzaren inguruan elkartzeko eta hausnartzeko behar handia dagoela. Amaia Iztuetaren hitzetan, “eragile desberdinekin elkartu garenean konturatu gara zaintzaren inguruan hitz egiteko eta antolatzeko behar handia dagoela”.
Horregatik, herritarrei eta eragileei gonbita egin diete zaintzaren inguruko lanketa kolektiboan parte hartzen jarraitzeko.
Bestalde, Ainhoa Jimenez zinegotziak gogorarazi du zaintzaren inguruko lanketa hau Mugimendu Feministak egindako aldarrikapenetatik abiatu zela: “Azaroaren 30eko greba feministak agerian utzi zuen zaintza krisi egoera batean dagoela, eta gai honi heldu behar geniola. Hortik abiatuta, Ordiziako Udaleko alderdi guztien onespenarekin erabaki genuen Zaintza Mahaia sortzea”.
Ordiziako Udalak azpimarratu du diagnostiko hau herriko eragile eta herritarren parte-hartzeari esker egin dela, eta etorkizunean ere zaintza eredu bidezkoago, kolektiboago eta komunitarioago baten alde lanean jarraitzeko konpromisoa berretsi du.






